19 февраль көндө ҡояш ҡалҡыр алдынан ике сәғәт алда сәхәр ашағандан һуң фарыз ураҙаны тотоу өсөн ошолай ниәт ҡылына:
«Нәүүәйтү ән әсуумә саумә шәһри рамаҙанә минәл-фәжри иләл-мәғриби халисал-лил-ләһи Тәғәлә» .
Мәғәнәһе: «Аллаһы Тәғәлә ризалығы өсөн тип таң атҡандан алып ҡояш байығанға тиклем ихласлыҡ менән ураҙа тоторға ниәтләнем».
Ҡояш байығас, финик, тоҙ йәки һыу менән ифтар ҡылыу, йәғни ауыҙ асыу – сөннәт. Унан ошо доға уҡыла:
«Аллаһүммә ләкә сумтү үә бикә әмәнтү үә ғәләйкә тәүәккәлтү үә ғәлә ризҡикә әфтартү фәғ-фирли йә ғаффәәру мә ҡаддәмтү үә мә әххартү».
✅ Мәғәнәһе: «Эй, Раббым! Һинең ризалығың өсөн генә тип ураҙа тоттом. һиңә генә иман килтерҙем. Эштәремде тик Үҙеңә генә тәүәккәлләйем. Һин биргән ризыҡ менән ауыҙ астым. Эй, гонаһтарҙы ярлыҡап ҡына тороусы Аллаһ, үткәндә эшләгән гонаһтарымды ла, эшләү ихтималы булһа, киләсәктәгеләрен дә ғәфү ит!