

Ҡолаҡты локатор һымаҡ итеп, тыңлай башланым.
Эйе, урман эргәһендә тауыш ишетелә ине.
Бер-беребеҙгә ҡарашып алдыҡ.
Шайтан һыуы үҙенекен итте — барып ҡарарға булдыҡ.
Фонарик тотоп торҙоҡ та, был ай яҡтыһында былай ҙа һәйбәт күренә тип, алмаҫҡа булдыҡ. Икебеҙҙә лә күҫәк. Яйлап барабыҙ. Тауыш көсәйә. Әйтерһең, берәү ер аҡтара.
Сыйылдаған тауышҡа терт итеп ҡалдыҡ.
Ҡыр сусҡаһы балалары менән ҡасып китте.
— Эй, Аллам, ер аҡтарып, танауҙары менән тамыр ашап йөрөгәндәр икән, — тип бер-беребеҙҙән көлә-көлә торғанда, палатка эргәһендә бала илап ебәрҙе.
Тиҙ генә палатка менән усаҡ яғына ҡараныҡ. Усаҡ яҡтыһында шәүлә үтеп киткәндәй тойолдо.
Илаған сабый тауышы тынмай, тик ныҡ итеп үкһей.
Тоттоҡ та усаҡ янына йүгерҙек. Барып етеү менән илаған тауыш алыҫлашты. Урман яғынан сыға бит.
Шул ваҡытта ла араҡы үҙенекен эшләне. Фонариктарҙы алдыҡ та йүгерҙек тауыш артынан.
Беҙ баҫтырабыҙ, илаған тауыш күсә бара. Урман араһына, сытырлыҡҡа инеп киттек. Юҡ, ҡыуып етеп булмай.
Баҫтырып оҙаҡ ваҡыт үткәндер. Ташҡа эләгеп йығылдым, дуҫ егет тә туҡтаны.
Тороп, тирә-яҡты байҡаһаҡ, ай нурында һерәйешеп, таштар тора.
Эйе, был борондан ҡалған зыярат ине.
Илаған тауыш тынмай, киреһенсә, яҡынлаша башланы.
Ағас баштарынан көслө ел үтте. Аҫта ел юҡ, ә ағас баштары һынырҙай булып сайҡала башланы.
Хәҙер инде беҙ дуҫ егет менән ҡаса башланыҡ. Илаған тауыш арттан ҡалмай, көслө ел менән бергә килә.
Туғай ситенә килеп сыҡтыҡ. Машина күренде.
Йүгереп килгән ыңғайға машинаға һикереп ултырҙыҡ. Беҙҙең ҡурҡыу машинаға ла күсте буғай — тиҙ генә тоҡанып китте.
Ҡуҙғалып киттек.
— Баҫ! — тип дуҫ егеткә ҡысҡырам.
Машина йөрөмәй ниңәлер, ауыр машинаға, ти.
Мин ултырған яҡтан бер нимә килеп төкөгәндәй булды. Машина сайҡалып китте.
Шоссе юлына килеп сығыуыбыҙ булды — әйтерһең, ниндәйҙер көс машинаны ебәрҙе.
Машинабыҙ саң борҡотоп, урынынан тиҙ генә тиҙлек йыйып, алға ырғыны.
Башҡа Фатима туғайына барманыҡ. Палатка менән сәйнүк шунда ятып ҡалды.
Ниндәйҙер тойғо беҙҙе унда башҡа ебәрмәне..
Тағын барһаҡ, беҙҙе көтөп торған һымаҡтар...