Атайға күренгән өрәк

"Сабынлығыбыҙ һаҙ яғында булды. Ауылға алыҫ та түгел, йәйәү йөрөп бесән әҙерләне ата-әсәй. Бер көн ҡараңғы төшкәнсе эшләгәндәр ҙә, әсәй ашығып алданыраҡ ҡайтырға сыҡҡан. Ауылға юл зыярат эргәһенән үтә. Сабынлыҡтан ҡайтҡас, әсәй: "Зыярат янынан үтеп барһам, юлда ҙур-ҙур туҙҙар ята! Ҡалай йәтеш булды әле, усаҡ яғырға, тип эйелгәйнем генә, билем тотто ла ҡуйҙы! Саҡ-соҡ ҡыбырлап, туҙҙарҙы ҡултыҡ аҫтына тығып алып ҡайттым барыбер" - тине. Күп тә үтмәне, атай ҙа ҡайтып етте лә, һинең эргәңдә кем тора ине ул, тип һораны. Әсәй аптырап китте, бер кем дә булманы, ти. Атай ҙа ғәжәпкә ҡалды: "Тора ине, ап-асыҡ күрҙем". Әсәйгә өрәк күренмәгән, ләкин биленә биргән шауҡымы, ә атайға ситтән һәп-һәйбәт күренгән... "

Көтәбеҙ һеҙҙе лә "Ғәләмәт донъя"ла: https://max.ru/join/jK7uiVbWrZYyGwd-_0tVSodgr06Sz2f6-z1z-uEDuBY

Фото: ИИ.