

Һәр кемдең өйрәнгән ғәҙәте була: берәүҙәр салҡан ятып йоҡларға ярата, икенселәр – йөҙтүбән, кемдер уң яғында, ә кемдер һул ҡабырғаһына ятып йоҡларға өйрәнгән. Ә бына нисек ятыуыңдың һаулыҡҡа туранан-тура йоғонтоһо тураһында күптәр белмәйҙер ҙә.
Табиптар фекеренсә, арҡаға ятып йоҡлау тын алыуҙы ауырлаштыра. Шулай йоҡларға яратҡан кешеләр төндә йышыраҡ хырылдай ҙа. Тикшереүҙәр уларҙың ҡанында кислородтың аҙыраҡ булыуын да күрһәтә. Ә был иһә, үҙ сиратында, респиратор ауырыуҙар үҫеше хәүефен арттыра.
Уң яҡҡа ятып йоҡлау ғәҙәте аш эшкәртеү системаһы менән проблемаларға килтереүе ихтимал. Лимфа системаһы эшмәкәрлегенең әкренәйеүе организмдан токсиндарҙы сығарыуҙы тотҡарлай. Был хәүефле ауырыуҙарҙың көсәйеү ҡурҡынысын арттыра.
Иң файҙалыһы – һул яҡҡа ятып йоҡлау. Ул ашҡаҙан менән ашҡаҙан аҫты биҙенең эшмәкәрлеген яҡшырта, лимфа системаһына организмда йыйылған ағыулы матдәләрҙе һәм ҡалдыҡтарҙы сығарырға булышлыҡ итә, аш эшкәртеү системаһының эшмәкәрлеген әүҙемләштерә.
Дөрөҫ ятып йоҡлау өсөн:
Әлбиттә, иң мөһиме – йоҡоғоҙ тыныс һәм татлы булһын! Йоҡо туйып тороуға бер нәмә лә етмәй: кәйеф тә яҡшы, эшкә һәләтлелек тә юғары.