Көлөп алайыҡ әле

– Әсәй, туйыбыҙ үткәс тә ирем мине ҡулдарында ғына йөрөтәсәкмен, тип вәғәҙә бирҙе!

– Ышанма, балаҡайым. Туй үтеү менән машина ала һалығыҙ...

*   *   *

Ире ҡайҙалыр китергә йыйына: көҙгө алдында сәсен тарай, галстугын рәтләй.

– Ҡайҙа киттең? – тип һорай ҡатыны.

– Ипподромға, ат сабышы ҡарарға.

– Улайһа ашыға төш. “Һоро бейә”ң ике тапҡыр шылтыратты инде...

*   *   *

Мәктәп уҡытыусыһы ҡартайып вафат булғас, тамуҡҡа эләгә. Бер аҙнанан һуң уның янына фәрештәләр ҡабат килә.

– Ғәфү итегеҙ, хата киткән. Һеҙҙең урынығыҙ ожмахта икән.

– Зыян юҡ, миңә бында ла бик рәхәт, – тип яуап бирә уҡытыусы. – Мәктәптә эшләгәндән һуң тамуҡ та ожмах кеүек тойола икән.

*   *   *

– Туйҙырҙы ошо бер төрлөлөк!!!

– Нимә булды? Ниндәй бер төрлөлөк?

– Үткән аҙнала ла аҡса юҡ ине, кисә лә булманы, бөгөн дә юҡ...