Көлөп алайыҡ әле!

Полиция майоры күперҙән йылғаға ҡолап төшә лә, бата башлай. Уның: “Ҡотҡарығыҙ!” – тигән тауышын ишетеп, бер йәш егет артынан һыуға һикерә һәм ярға һөйрәп сығара. Бер аҙ хәл алғас, майор:

– Һин кешегә минең бата яҙғанды кешегә һөйләй күрмә инде, йөҙә белмәй икән, тип көлөрҙәр, – ти икән егеткә.

– Иң мөһиме һеҙ кешеләргә минең ҡотҡарғанды һөйләмәгеҙ. Ниңә ҡотҡарҙың, тип үҙемде үлтерерҙәр...

*   *   *

– Юл фажиғәләре булмаһын өсөн ирҙәргә араҡы ҡойоуҙы туҡтатырға кәрәк.

– Һәм ҡатын-ҡыҙҙарға бинзин һатыуҙы тыйырға!

*   *   *

– Табип әфәнде, миңә инде 80 йәш. Ә үҙем һаман ҡыҙҙар артынан сабам...

– Был бит бик шәп! Афарин!

– Шәп тә бит. Тик мин ни өсөн сабыуымды иҫкә төшөрә алмайым бит.