Ҡатын-ҡыҙ әйтһә...

Хикмәтле хикәйәт

Ҡатын-ҡыҙ әйтһә...

Бер ваҡыт Сыңғыҙхан рус кенәзен әсирлеккә алған. Хаким янына кенәздең ҡатынын да килтергәндәр.

— Ғаиләмде азат ит, зинһар, — тип үтенгән ҡатын.

Бер тотҡон һорай тип, Сыңғыҙхан әсирҙәрен сығарып ебәрә буламы?! Ҡатмарлы һайлау алдына ҡуяйым әле быны, тигән дә, хан былай өндәшкән:

— Бына һинең алда ирең, ағайың, улың. Мин уларҙың тик береһен генә иреккә ебәрә алам. Ҡайһыһын һайлайһың?

Кенәз ҡатыны уйлап та тормайынса:

— Ағайымды, — тигән.

— Ни өсөн? Аңлат, — тип аптыраған Сыңғыҙхан.

Яуап шундай булған:

— Мин ир таба алам, улым да тыуыу ихтималы бар. Йәғни быға һуң түгел әле. Ә бына ағайымды юғалтһам, ҡабат таба алмаясаҡмын...

Быны ишеткәс, хан өс әсирен дә азат иткән. Кенәздең ҡатыны тураһында мәғлүмәт юҡ. Сыңғыҙхан был аҡыллы ҡатынды сығарып ебәрҙеме икән? Ай-һай...

Айсын АҠБУЛАТОВА әҙерләне.