Кемдең ҡулы таҙараҡ?

Хикмәтле хикәйәт

Кемдең ҡулы таҙараҡ?

Бер оҫта скульпторға уҡырға ике үҫмер килгән. Остаз уларға тәүҙә таш менән эшләргә өйрәнергә ҡушҡан.

– Ана, күрәһегеҙме, ихатамда ҙур таш ята. Шуны шымартығыҙ. Кискә тикшерермен, – тип малайҙарға эш ҡоралы биргән дә, үҙ йомошо менән сығып киткән.

– Миңә был эш бик йонсотҡос күренә. Таш менән ташсы эшләргә тейеш. Мин скульптор буласаҡмын, – тигән үҫмерҙәрҙең береһе.

– Ә минең өйрәнгем килә, – тип дәртләнеп, таш шымартырға  тотонған икенсеһе.

Оҫта кисләтеп кенә ҡайтҡан. Малайҙарҙың эшенә лә ҡарап тормаҫтан, ҡулдарын күрһәтергә ҡушҡан.

Ташҡа яҡын да килмәгәненең ҡулы, аңлашыла, тап-таҙа, ә икенсеһе:

– Хәҙер ҡулдарымды йыуам, – тигән оялыңҡырап.

– Таҙа ҡулдарҙы йыуырға кәрәкмәй... – тип башлаған ғына икән ҡарт скульптор.

– Таҙалыҡ – матурлыҡ, – тип ҡуйған беренсе малай.

– Ялҡауҙың ғына ҡулы һәр ваҡыт таҙа, – тип дауам иткән оҫта. – Ысынында иң таҙаһы – бына был ҡулдар. Көнө буйына эшләп, бурысын намыҫ менән үтәгән таҙа ҡулдар...

Таш юнған малай уға төбәлгән һүҙҙәргә ҡыуанып киткән.

Айсын АҠБУЛАТОВА әҙерләне.