Мөхәббәт нимәне кисерә алмай?

Хикмәтле хикәйәт

Мөхәббәт нимәне кисерә алмай?

Бер көндө Мөхәббәт менән Ғашиҡ осрашҡандар.

– Аһ, Мөхәббәт! Һин минән көслөрәкһең! Һинең кеүек булғым килә! – тигән Ғашиҡ.

– Минең көсөм нимәлә икәнен беләһеңме һуң? – тип һораған Мөхәббәт.

– Һм, моғайын, кеше өсөн мөһим булыуыңдалыр.

– Юҡ шул. Минең ғәфү итә белеүемдә.

– Һин һатлыҡ йәнде лә ғәфү итә алаһыңмы?

– Эйе. Сөнки кеше насар уйҙан түгел, ә белмәгәнлектән һатлыҡ йән була.

– Хатта хыянатты ла кисерә алаһыңмы?

– Алам. Хыянатсы бит сағыштырып ҡарай ҙа, яҡшыраҡты һайлай.

– Ә ялғанды?

– Ялғанды ла ғәфү итеү мөмкин. Ҡайһы берҙә кеше һөйгәненә ауыр булмаһын өсөн дә алдай...

– Яманлыҡты? Үпкәне?

– Былар ҙа ғәфү итерлек нәмәләр.

– Аһ, һин, Мөхәббәт! Һин ысынлап та бөтәһең дә кисерә алаһың!

– Юҡ. Мин хыянаттан, ялғандан да көслөрәк бер нәмәне кисермәйем. Хәтереңә һалып ҡуй: тойғо-хистәрҙең иң яман дошманы – Битарафлыҡ. Унан дауа юҡ...

Айсын АҠБУЛАТОВА әҙерләне.