Әсә йөрәгендә утлы таш

Әсә ғәзиз улын оҙатты Ут ямғыры яуған ерҙәргә. Ситтә тороп улы ҡалманы Афәт янағанда илдәргә.   Ғәиз әсә улын оҙатты – Йөрәгенә утлы таш ятты. Йөрәк яныуына дауа итеп Доға ҡылды... Доға йыуатты.   Доға ҡылып көн дә Раббыма Илгә именлектәр һораны. Илдәр имен булһа, улын да Иҫән-һау ҡайтыр тип юраны.   Уйҙарында йөрәк  пәрәһе – “Нисек унда ғәзиз балаһы?” Йәне әрней күреп һуғыштың Башҡаларға һалған яраһын.   Әсә әле һаман доғала – Бер Раббыма көн-төн ялына. Ә йыраҡта һуғыш ҡырында Тынмай әле уттар ямғыры.   Йөрәгеңдә йөрөгән утлы таш Улын ҡосҡас алып ташланыр. Әсә шатлығына ҡушылып Барыбыҙҙың күҙҙәр йәшләнер.   Нәфисә Мирзаханова  

Әсә йөрәгендә утлы таш