Үҙем күрәм...

Остаз уҡыусыларын йыйған да былай тип һүҙ башлаған:– Мин ҡартмын инде, ярлымын да. Һеҙҙе ғилемгә өйрәтәм, миңә рәхәт йәшәрлек аҡса табып бирһәгеҙсе...– Нимә эшләргә һуң беҙгә? Был ҡала халҡы бигүк йомарт түгел шул, уларҙан ярҙамға аҡса алып булмаҫ, – тиешкән йәштәр.– Балаҡайҙар, – тигән Остаз, – һорамай ғына ла аҡса табыу юлы бар бит. Урларға ла мөмкин. Тик мин бигерәк оломон шул...– Беҙ – йәш, – тигән бер тауыштан уҡыусылары, – һеҙҙең өсөн аҡса табырбыҙ...– Тик бер кем дә күрмәгән ерҙе һайлағыҙ. Үтеп барыусыны тотоғоҙ ҙа аҡсаһын алығыҙ, әммә үҙенә зарар килтермәгеҙ, – тип өйрәткән өлкән кеше.