Эй, ултыра, ти, ҡошсоҡ, эй, ултыра, ти. Сәскәләр урынына емеш тә тумала башлаған. Көндәрҙән бер көндө тумалаҡтарҙан емеш урынына... мамыҡ килеп сыҡмаһынмы?! Мамыҡ ҡыуаҡсығы булған бит!
Шул саҡ һандуғас янына кәкүк килә.
– Күрҙеңме инде? Әгәр ҙә яныңа башҡаларҙы килтерһәң, беҙ һиңә бының емеше булмауын әйтер инек. Һин һаранлығың өсөн яза алдың, – тигән ул һары ҡошсоҡҡа.
Шулай инде, үҙе тураһында ғына уйлаусы ярҙам итергә теләүселәрҙән дә ҡолаҡ ҡаға ҡайһы саҡ.