Игелек тураһында хикәйәт

Бер ваҡыт бик тә бай һәм байлығына оҡшап йомарт та булған мосолмандарҙан Ғабдулла ибн Джафар атлы берәү хөрмә баҡсаһында туҡтала. Баҡсала ҡара тәнле бер ҡол эшләп йөрөй. Төшкө аш ваҡыты еткән. Ҡол ашарға ултыра. Ултырыуы була – эргәһенә бер эт килеп тә етә. Хеҙмәтсе ҡулына алған йәймәһен эткә ырғыта, икенсеһен ала: эт тағы ла уға ҡарап тора. Икенсе йәймәне лә, өсөнсөһөн дә эткә бирә ҡол. Эт уларҙы йотоп ҡына тора. – Көнөнә һиңә күпме ризыҡ бирелә? – ти быны күреп торған Ғабдулла. – Һин күргән тиклем, – ти ҡол. – Улай булғас, нимә тип һин йәймәләреңдең бөтәһен дә эткә биреп бөтөрҙөң? – ти Ғабдулла. – Ас эт бит ул, ас булыуы сәбәпле әллә ҡайҙарҙан минең эргәмә килгән. Мин уның асҡа интеккән еренә ас килеш ҡайтып китеүен теләмәнем, – ти ҡол.  

Игелек тураһында хикәйәт